Yüce Işık Şiiri - Kasım Kobakçı

Yükseklerden süzülen gümüş bir kanatsın,
Engin ufuklarda hep parlayan ışığım,
Sen ki bu vatanın çok kutlu bir şansısın,
Ben mavilik içinde hep sana aşığım.
*
Çelik pençeleriyle delip geçer göğü,
Sönmez hiçbir zaman bu hürriyetin közü,
Sendedir milletin o kadim ulu özü,
Ben sevdanla kavrulan garip bir aşığım.
*
Sessizliğe büründü bütün tatlı yanın,
Kalmadı kimsede o asil heyecanın,
Suskunluk çöktü sanki her bir tatlı canın,
Yine de sensin sönmeyen biricik ışığım.
*
Tüterdi ocaklar sevinçli dumanlarla,
Dolardı sofralar eşsiz armağanlarla,
Anılırdı isimler şanlı yiğitlerle,
Mazideki o huzura her daim aşığım.
*
Emretsin komutan, ordular hazır olsun,
Yürüsün süvari, haine korku dolsun,
Gelsin tüm müjdeler, hain sararıp solsun,
Zaferlerle parlayan o mukaddes ışığım.
*
Ufuklarda belirdi yüce bir alamet,
Yan yanadır her zaman erdem ve selamet,
Dursun artık eziyet, son bulsun nedamet,
Sana kavuşmak için yanıp tüten aşığım.
*
Nesiller büyüyecek senin bu gölgende,
Korku barınamaz asla inan bedende,
Binlerce yıl geçse, ruhun yaşar hep bende,
Ruhuna sarılmış o sevdalı aşığım.
*
Keskin bakışınla şu dünyayı tararsın,
Zalimin zulmünü her bir yerde kırarsın,
Ancak sen, haine çok ağır bir zararsın,
Seninle parlayan şu ebedi ışığım.
*
Uzaklarda bekleyen o vuslat yoludur,
Sevenlerin yüreği umutla doludur,
Milletin bu sancağı kahraman koludur,
Yoluna can koyan hür bir meftun aşığım.
*
Ankara üstünde süzülürken bu vakar,
Nehirler coşkuyla şu ummana hep akar,
Türk'ün bu gururu tüm engeli tez yıkar,
Gelecek her güne yanan yüce ışığım.