Yorgun düşmedi mi yüreğin?
Zevk mi alıyorsun kalbini kanatmaktan?
Kinin kime, kırgınlıklarına mı, yoksa aşk tüccarlarına mı?
Cevabını esir etme,
özgür bırak duygularını.
Bak, kuşların uçuşuna;
özgürlük böyle bir şey, değil mi?
Çık kafesinden sen de,
çöz kanatlarındaki kırılmışlıkları.
Kanat çırp karanlığına,
uzaklaş insanlığın acımasız yüzünden
Unutma, her yara kabuk bağlar,
zaman dokunur sessizce acıya.
Gökyüzü kimseye küsmez;
sen de küsme kendine.
Bazen düşmek,
uçmanın öğretmenidir.
Yürü şimdi kendi izine doğru,
arkana bakmadan.
İnsanlık kalabalık bir yanılgıysa,
yalnızlık dürüst bir duraktır.
Nefes al,
yaşamak da bir direniştir.
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 03:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aşkın Dengesi Neydi? - şiir kitabından alıntıdır..




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!