Çok miskinleştim yokluğunda. Adımlarım çok yorgun, gölgem ise eşlik etmiyor artık bedenime.
Belki de güçsüzlüğüm cevapsız kalışındandır. Bir kelimen yeterdi ruhumun titremesi için.
Bir bakış, bir gülüş, ne bileyim, saçlarını savurman bile yeterdi.
Çok sakin artık kalbim. Yeşermiyor yüreğim, kaskatıyım.
İrilti oluyorum bazen mutlu yüzler görünce.
Sonra da diyorum ki, belki de benim yansımayan yüzümdür irilti eden.
Kadir Deniz
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 03:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!