Yorgun Şiiri - Ali Pakyardım

Gönül yorgun, derman arar ey tabibim, söyle revamı bu bana?
Her derde deva sensin derim, bu sessizlik neden, düşürdün beni dara.

Hasret ağır bir yük oldu, geceler dar gelir bana
Adını anarım içten içe, susarım dilim tende,

Yoruldum ama dönmedim, yolun uzun olsa da
Külden bir umut saklarım, kalbim hâlâ sende.

Ne dünya avutur beni ne zaman siler izini
Adanmış bir ömür kaldı geriye, yönüm hep sende,

Bir bakışın yeter bana, ayağa kalkarım yine
Düştüğüm yerden doğrulmak, sebebi hep sende.

Vahdet der: Dağınık sanılan bu hâlimi
Toplayan bir tek hakikat var, başı da sonu da seninle.