Bir masanın kenarında birikti o beyaz sayfalar.
İçi boş, kelimesiz ama deryalar kadar ağır.
Dokunsam parmak uçlarımdan dökülecek hüzün.
Sana yazılan ama sana hiç gitmeyecek olan,
Gönderilmemiş, boynu bükük mektuplarım var.
Zarfın kapağını her kapattığımda,
Bir hıçkırık daha mühürleniyor odanın o koyu sessizliğine.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta