Bir gece ansızın çekilince damarlarımdan bu hayat, bilin dostlar, o gün bitecek bu ağır, bu bitimsiz nöbet.
Yıkılacak omuzlarımdaki şu dünyanın yükü.
Gözlerimi kapatınca başlayacak asıl memleket.
Ben ki her fırtınada tek başıma ayakta duran, içindeki kimsesiz çocukla sessizce vuruşan,
kendi gölgesinden başka sığınağı olmayan bir adamım.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta