Yolun Türküsü Şiiri - Yoldaş Güneş

Yolun Türküsü

Bir dağ var önümde,
Yolu taş, suyu ince.
Ben yürürüm usul usul,
Yüreğimde senin izce.

Ne cennet isterim ne vaat,
Bir lokma ekmek, bir dost sohbet.
Aşkı bilirim emekten,
Bir bakıştan, bir ses, bir niyet.

Güneş doğar alnımıza,
Terimiz toprağa karışır.
Sevda, bir gülüş gibi saf,
Emek ister, sabırla barışır.

Uzakta bir ezgi yükselir,i
Dağ yankılanır derinden.
Her nota bir direniştir,
Her nefes yeniden dirilir içimden.

Bir el uzanır sofraya,
Bir başka el taş tutar,
Biz biliriz,
Aşk da mücadeledir,
İkisi de yan yana durur.

Ne sığındık göğe,
Ne eğildik öne,
Biz inandık yüreğe,
Yolun kendi özüne.

Bir gün susarsa türküler,
Bir taş konuşur yerine,
O taş da der ki:
“Yananın küllü, sevenin yüzü durudur.”