Yolun Sonu Değil Şiiri - Asaf Eren Türkoğlu

Eski bir hırka gibi giydim üzerime
Bu şehrin o bitmeyen sessizliğini
Cebimde bir iki buruşuk kâğıt
Üstünde yarım kalmış cümleler, eski bir ağıt

Herkes bir yere yetişme derdinde yine
Ben durmuşum bir köşede, bakıyorum göğe
Rüzgâr esti mi dağılır bu bulutlar
Bilirim, bir yerlerde hala bizi bekleyen biri var

Daha yolun sonu değil ki bu, pes etme öyle hemen
Bir şarkı başlar elbet, hiç beklemediğin bir yerden
Düşsek de kalkarız, yollar bizim nasıl olsa
Yorulursan yaslan bana, dünya dursun varsın o anda

Çay koydum demlenir, vakit epey geç oldu
Gözlerin uzaklara daldı, odamız hüzünle doldu
Geçmişi bırakalım o eski sandıklarda
Yeni bir gün doğuyor bak, hemen karşıki yamaçta.