Yol ayrımı Şiiri - Duygusuz Şair

YOL AYRIMI

Çizgiyi çektim bak tam şu noktada,
Bir daha adını anmam odamda.
Herkes yerini ve haddini bilsin,
Gözümde sıradan bir yabancısın da...

Bugüne kadar sabredip sustuysam eğer,
İçimdeki o ağır saygıdandı, edebdendi.
Kimseye boyun eğmedim ben bu hayatta,
Sana karşı eğeceğimi mi sandın yoksa?
Yol yakınken herkes kendi yönüne baksın,
Sen yalan rüzgarlarına kapılmayı sevdin,
Bense gerçeklerin o sert ayazında kalmayı.
Karşılaşsak bile yabancı gibi geçip gideceğiz yan yana.

Hakkımı helal etmiyorum diyenlere inat,
Sana söylenecek tek bedduam bile yok benim.
En büyük ceza unutulmaktır bu hayatta,
Seni hafızamın en ücra köşesinde yok edeceğim.
Zamanında kıymet bilmeyen insanlara
Bu saatten sonra verilecek tek bir saniyem bile kalmadı.

Seyret şimdi dışarıdaki o karmaşayı, o boş gürültüyü.
Herkes bir maske takmış, çıkar peşinde koşuyor.
Ben kendi doğrularımla tek başıma yürürüm,
Sen ise o sahte kalabalıkların içinde kaybolup gideceksin.
Bu saatten sonra pişmanlık cümleleri kursan ne fayda,
Sen benim ömrümde çoktan kapanmış bir mevzusun artık.

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Giden gidilen yerde kalır her zaman,
Dönen dönse bile eski yerini bulamaz asla.
Gönlümün defterini tamamen kapattım,
Bundan sonra atacağın adımlar beni hiç ilgilendirmez
Mühür : Duygusuz Ş air Orijinal Yapıtı
Telif Hakkı : © 2019 Duygusuz Şair.