Yokuşun Adı Hayat Şiiri - Mustafa Alp

bir yokuş düşün
nefes nefese kalırsın
ama bırakamazsın da kendini

çünkü her adımda
bir ses çağırır seni
bir esnafın sesi
bir çayın buharı
bir pazarlığın yarım kalmış cümlesi

mahmutpaşa derler adına
ama aslında
insanın içidir orası

kalabalık mı?
hem de nasıl
ama herkes bir başına
herkes kendi derdini taşır sırtında
sanki görünmez bir yükle çıkar o yokuşu

ben de çıktım işte
elimde ne varsa değil
içimde ne kaldıysa onunla

bir zamanlar
seninle geçecektik buralardan
ucuz bir mutluluk alacaktık belki
iki kahkaha, bir simit parası

olmadı

hayat bazen
indirim görmemiş bir hüzün gibi
ne kadar bakarsan bak
alamıyorsun

bir kadın geçti yanımdan
yorgundu
ama güçlü görünüyordu
çünkü bu şehirde
zayıf olmak lüks sayılır

bir çocuk koştu
elinde poşet
içinde belki ekmek
belki umut

martılar bile alışmış buraya
denizi unutup
insanların arasında uçuyorlar artık

ben durdum bir yerde
ne yukarı çıkabildim
ne aşağı inebildim

çünkü bazı yokuşlar
ayağınla değil
kalbinle çıkılır

ve bazı şehirler
haritada değil
insanın içinde büyür

mahmutpaşa işte
bir yokuş değil sadece
bir ömür

ve ben hala
her adımda biraz daha
kendime rastlıyorum orada…

✍️