Masallarda bir küçük yürek,
Hasret sevdalarımda büyüttüğüm.
Adına yanık ezgiler dökerek,
Bin bir emekle perçemini ördüğüm.
Firakı ateş oldu ciğerim yaktı.
Bir fırtına oluyorum,
Esiyorum bizim ele.
Bir tayfun oluyorum,
Esiyorum bir başka ele.
Bir kasırga oluyorum,
Esip, dalları kırıyorum.
Daim gül hiç incinme bir tanem
Toprakta bile seni özler sinem
Yüreğimde kor, dudaklarımda nem
Yanağıma bir buse kondur da git...
Garip
Bir dert, bin bir tasa vardı içimizde,
Bir değil, bin defa yorulmak bile az.
Koşturmak bir ömür boyu hem, çekmek naz,
Çevreye aldırmadan, at gözlüğünde..
Çok uzaklara taşımak emaneti,
Ben O’nu sevmeseydim güneş doğar mıydı
Sabah olur muydu ben O’nu sevmeseydim
Kıştan sonra geldiğinde sıcacık bahar
Acep güller güzel açar mıydı bu kadar
Gemileri yakmak hiç hoşa gider miydi
Analar her zaman ağlar,
Ağladıkça ferahlar,
Emsalsiz bir şefkat bulursunuz.
Babalar asla ağlamaz.
Ağlarsa güneş solar,
Bir tebessümün çöldeki yağmur
Varlığın karanlık gecelere nur
Zalime heybetli yoktur şefkatin
Amma mazlumlar hayat bulur
Mühürlenmiş gönüller felah bulur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!