Yılmaz Aybar Şiirleri - Şair Yılmaz Aybar

Sevdamız bir bahardır,güllerle açar şimdi,
Güler yüzlerle,tatlı dillerle açar şimdi,
Bahar sevdaları da baharları andırır,
Sonbahardan habersiz hâllerle açar şimdi.

Dindar nesil yetiştirmek isteyenlere
Sormak gerekiyor birçok soru:
“Nerden çıktı durup dururken?
Akıllara nerden geldi bu?
Başka şey mi kalmamıştı istenecek?
Yapılacak başka iş mi yoktu?

Bazı siyasetçilerin hâlâ göremediği bir gerçeği
Asırlar öncesinden görmüştür bazı bilgeler.
Onlardan biri de İran’lı Nureddin Câmî’dir.
“Çoban köpeğiyle kurdun ahbaplığı
Sürü için en büyük belâdır” demiş,
Asıl meramını ‘sürü’ gibi,

1.
Dağın aşağısında bir köy
Köyde Sarıkız
Güzeller güzeliyse
Rahat verir mi köylüler
Kendi rahatları kaçarsa

Efsane kahramanı Narsis
Pek güzel
Pek alımlı bir gençmiş
O kadar ki
Su içerken bir gün dereden
Hayran kalmış güzelliğine

Kimi siyasetçiler sanır ki,
‘İnşallah’ diyenler,
‘Elhamdülillah’ diyenler,
‘Selamünaleyküm’ diyenler
Sütten çıkmış ak kaşıklardır.
Keşke doğru olsaydı bu görüş!

Artık susmuşuz
Kaynaşmışız dost düşman
Kavgayı gürültüyü kesmişiz.


Kenetlenmişiz nicedir

Bir ağaç,
Örneğin çınar ağacı
Tümüyle pat diye belirmez yeryüzünde,
Önce tohum olarak vardır,
Sonra filizleşir,
Fidanlaşır,

Kelaynaklar azaldı diye tasalanmayın,
Beterin beteri var, ortalığa bir bakın,
Dini imanı para olmayanlar kaç kişi?
Üçü beşi geçer mi? Üşenmeyip bir sayın..

Neler gelmiş,
Neler geçmiştir bu yerlerden,
Bilinmez.
Susmuştur tüm sesler bir boşlukta,
Beyaza dönmüştür tüm renkler,
Toprağı öyle kim