Yıldızın Seyri Şiiri - Efe Koç

Yıldızın Seyri

Yıldız oldum, seyrediyorum âlemi,
Bakıyor bana zalim gözler.
Görüyorum birçok tasalı gözleri,
Vefaya yer yok aziz insanda.

Analardan, babalardan, çocuklardan
Akıyor bu yaşlar.
Çıkar içinde dönüyor dünya,
Bu kadar zalim olma, yalan dünya.

Görüyorum insanları kimi sarayda,
Kimi sokakta, kimi ağlıyor, kimi duymuyor.
Bir olsak, el ele versek ne olur dünya?
Çıkar kör etmiş zihniyeti, ne de olsa.

Analardan, babalardan, çocuklardan
Akıyor bu yaşlar.
Çıkar içinde dönüyor dünya,
Bu kadar zalim olma, yalan dünya.

Âlemde küçüksün dünya,
Neye bu afra tafra?
Hicran yaratma, dostu dosta ayırma;
Ana babanın gözlerinden yaş akıtma.

Nedir bu afra tafra,
Âlemde küçüksün yalan dünya.

Sessiz feryatlar inletiyor âlemi,
Duymuyor musun kudretli insan?
Kardeşin can çekişiyor,
Duymuyor musun saraydaki insan?

Yıldızlar kayıyor yanından dünya,
Görmüyor musun hicranı?
Ayrılıyor ay senden,
Yalnızlaşıyorsun yalan dünya.

Yıldız oldum, kayıyorum ben de
Son defa gökyüzünden.
Bırakıyorum son sözlerimi,
Bu fani dünyanın ardından…