DEFTERİ HATIRATI ÖLÜM
Bir bunalımdır yaşanılan
ama yinede yaşamaktır
bilinmezliğin son boyutlarında
bir intikamdır intihar
insanlardan alınan
Bülbül ki derdini gülüne açar
Sen bülbüle layık bir gül değilsin
İnsan ki sırrını sırdaşa açar
Sen sırrıma ortak yaren değilsin
Ben Ferhat oldum Zeycan oldum ama
Öyle kederliyim
öyle üzgünüm ki
kederimden ölebilirim
bari hayalin olsaydı
onuda yenilerde yitirdim
bir adın var şimdi haykırdığım
Sanma ki hatırlıyoruz seni sadece doğum gününde
sen bir güneş bir ay parçası sen yıldızsın göğümüzde
her mevsim bahar her ay ekimdir ömrümüzde
sana açılıyor bütün kapılar seninle yürüyoruz caddelerde
metaneti öğretti bize felek nedameti değil
eğil ey hayat kudretimiz önünde eğil
Demek yarın gidiyorsun
Beni derde salıyorsun
Fazla sürmez ki diyorsun
Peki dediğin gibi olsun
Üzülecek nemi var
Sen gel yüreğime sor yar
Ve sen daha demincek
Dallarıma kan veren çiçek
Dünyanın en güzel memleketi
İçinde yaşadığındır
En güzel şiirim
Henüz sana yazmadığımdır
DEMİRCİ
Ağır ağır kaldırır tek eliyle
vurur örsün üzerine
vurur çekici bütün haşmetiyle
gözleri tutuşur
alnından şerefle akar teri
Derin yaşamalı hayatı derin
dalarken gözlerine gözlerim
derinlerden gelmeli hislerim
şahlanmalı dolu dizgin
insan derin sevmeli derin
öyle gün yüzüne çıkmamalı
BURSA
şeftali kestane zerdali incir ağaçları
havluları ipekleri dokuma tezgahları
külliyeler camiler asırlık ulu çınarları
dünyalar güzelisin canımın içi bursa
Ne kadar da sargın
Sokaklarda çöp toplayan insan gözleri
Kediler ve köpekler
Çocukların topaç ve çember çevirirken
Yüzlerinden akan hayatın renkleri
Tuttum sıcacık avuçlarından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!