Yıldıray Coşkun Şiirleri - Şair Yıldıray ...

bak Karanlık,
karanlık bak benim de
toprağına susayan
açgözlü krallığım
neyim varsa yok sayıp
isteyen bir varlığım

büyük bitişleri başlatan
benliğin bozguncu bilgeliğidir
ben buldum
ben bildim
ben büyüttüm
biricik bencilliğimi

.


yerle bir ettin
susuzluktan çatlamış toprakla bir

.


bir yer vardı
aydınlık
gözüm kapalı yürüdüğüm

babam toprak oluyor
gece
yaşlanıp yağan suyla
toprak babam oluyor
sabah
o'nun çaresizliği bulut gözümde

akarsu aklımda
ağlaması acının
akar
akar
akar
ağzımdan

ölmüş annesinin kucağında bir bebek
ölmüş
annesinin
kucağında
bir
bebek

.


beni bulduğun karanlıktan ölüyorum sana

beni bulduğun ve bıraktığın

katlandım hilkatin insanlığına
katlanıp küçülen kağıtlar gibi
daha kalın bir duvarım artık
biliyorum kesemez beni makaslar
açılsam da bir bütün değilim fakat
her katımda ince derin çatlaklar

.


ayna da uzun uzun yüzüme bakıyorum bugünlerde
öyle boş boş
ben bana bakıyorum