.
beni bulduğun karanlıktan ölüyorum sana
beni bulduğun ve bıraktığın
katlandım hilkatin insanlığına
katlanıp küçülen kağıtlar gibi
daha kalın bir duvarım artık
biliyorum kesemez beni makaslar
açılsam da bir bütün değilim fakat
her katımda ince derin çatlaklar
na
sokak lambalarını hırsızlayan sapanla
geceden içine
karanlıktır çaldığın
etrafı karardıkça parlayacak
.
ayna da uzun uzun yüzüme bakıyorum bugünlerde
öyle boş boş
ben bana bakıyorum
.
derin düşüncelerden sonra başlayan
hiçlik.
anlamlı şiirlere varmıyor
Lafım
Lüks locaların lekeli lavuğuna..
Lüzumlu lüzumsuz laklaklayan liyakatsiz leylekler
Liberal libaslarla lağvettiler lügatı
Lümpenliği limitsiz leşçil lejyonerler
geceleri uzatan
ve karartan gündüzleri
zehr-i aşkın cömert sâkisi
uyuşmuş idrâkime saplanmış
paslı çivi
sensin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!