kıyamet kopmadan öldü insanlık
insanlık namına
insan eliyle
kazılmış çukurlarda kaldı insanlık
kusursuz alemin kusuru insan
Hiç konuşmadan sözlerin tükenmesi
Hiç mi yapar sustuklarımız bizi
Hiç olmamış gibi
Hiç mi kavuşturmaz ellerimizi
Aklınca özgür bırakmış beni
Esir eden sanki kendisi
kırış kırış alnımı karışlayan namlusun
vur düşündüğümü şiirlerim kurtulsun
Gelişini beklerken gidişlerini saydım
Gelişin hiç gelmedi hep başa sardım
Dünyanın en güzel şiirini sordu
Güldüm
"Sen" dedim nokta koydum
.
Hep gecesiydim gündüzlerinin hep karanlıkta ki yüzün
Bir sabahında gün aydınlık olmayacak mı yüzüm
Leyli!
Vuslatın yoluna gölge düşürdü gece
Kör etti beni aşk izlerine
Taşları gediğine koyan usta ellerin, çırağıdır bu kalem
Dünya denen hanenin nankörüne ithafen, söyler ince sözünü
Muhattabı çok yüzlü, o yüzden;
Güler topaça dönmüş yüzü
Taaaa diye başladığım cümlelerle çizilir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!