Yıldıray Coşkun Şiirleri - Şair Yıldıray ...

Sanırdım sözüm öze ulaşır.
Özünden,sözüne sevda bulaşır..
Sanmışım...
Sevgi sözdeymiş,özde sanmışım.
Aldanmışım zamana,geçer sanmışım..
Geçmişsin,hep var sanmışım...

Avucuna bırakıp yüzümü daldığım rüyanın uykusuydu yüzüne geceyi giydirip saldığın selam
İçime içime kırıldım çarptığın yerlerimden duymadın mı dolmadı boşluklarım ziyan oldu her kelam

Güzlerinden arta kalan üşümüş yazım hüzünlü aklansın diye baharla durmadan yağmur yıkar yüzümü
Akar boğazımdan geceye dilimin telaşları yutkunurum yangının davetidir tüküremem közümü

Yalın ayak basamadığın toprağa nasıl yağmur olursun..?
Düşünde göğüm yoksa göle düş/sen kurursun...

Öyledir...
Birileri hep bekler
Yağmurun kokusunu
Güneşin doğuşunu
Bir çocuğun yalın ayak
Korkusuz koşusunu

bir gece
seni avuç içlerinden öpeceğim
benim için biriktirdiğin duaları
dudaklarımla aminleyeceğim
bir ömür

özlemek
bir yoldur
kavuşmaya

yürüyorum
...

çok vakit geçti
beklerken seni
vazgeçmek için
vakit çok geçti

Gülüşü...

İlk günüm
Son sözüm.

sanma canı ezen gam-ı alemdir
daim üzen ancak bencil ademdir

Kim tanır gülüşünden o sözü bal damlayı
Kim görür gözlerinde ağrıyan sancıları
Kim duyar
Şifacı şairlerin damarlarına zerk ettiği hüzne müptelayı

"Kaldırımlar..! "