Zümrüt bir uykudur, daldığım bu düş,
Alpler’den süzülen beyaz bir gülüş.
Rüzgârın dalda o, eşsiz öpüşü,
Ruhumun pasını, siliyor bugün.
Gümüşten bir nehir, kalbime akar,
Kendimi bir virâne-i hâl bilârım.
İçimde sönmüş bir meş’al yanârım.
Ne hüner kalmış ne bir cemâl arârım;
ben kendi içimde derin bir mezârım.
Hayâlim serâb-ı bî-nihâyet kurârım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!