Yetmedi Şiiri - Berkan Can Dilsiz

Âdem olana yeterdi bir ev, bir araba;
Sana gönül sarayımı açtım da yetmedi.
Mutluluk için bana sen, sana ben yeterdi;
Ben de beni unutup sen oldum da yetmedi.

İstemiştim birlikte yaşlanmayı seninle,
Gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde...
Yaşasaydık ne çıkardı bir ömür birlikte?
Ömrümü yoluna serdim de sana yetmedi.

Bahaneler aradın sana olan sevgimde,
Geçtiğin yerlere beyaz gülleri serdim de...
Ben kederlenip de dururken senin derdinle,
Sel olup aktım da gözünden sana yetmedi.

Elâlem ile kıyasladın noksan tarafımı,
Kusur aramakla bekledin her bir anımı.
Sen gününe gün ekleyip beklerken yarını,
Ben senin için dün oldum da yetmedi.