Tahammülsüzüm sensiz geçen her ana
Uğrunda tükenmeyen ömür beyhude
Gayptır sensiz zaman,efsunda yok mana
Bahtımla kavuşmayan yollar beyhude
Ankara
Yaktın yıktın beni bir daha
Dayanacak gücüm kalmadı
Ne olur artık vurma
Hep mutluluk aradım bir türlü bulamadım sokaklarında
Nemli gözlerle gezdim herkes eğlenirken Kızılay meydanında
Samimiyetsiz sessizlik çökerken zilyetsiz sokaklarına
Gölgende sakladığın,yalnızlığın ayak sesleri düşer kaldırımlarına
Sadakatsiz bir dost edasıyla çekip gitmek isterken her defasında;
Kendimi yine sende buldum Ankara.
Bir garip zamanda yolcuyum gönül
Yaren belli değil yar belli değil
Kalmadı zerre insana tahammül
Ağa belli değil kul belli değil
Yoldaş dediğimin elde fermanım
Gülümseyerek anacağım veda buseni
Hatırlarımda hep benimle kalacaksın
Benliğime vurdukça ürperirim sesin
Gönül arşımda en güzel yerde olacaksın
Hicran anbean peşimde vuslat artık beyhude
Denk düşmüyor içimle aynadaki gördüğüm,
Gönlümün müebbet kavgasından yoruldum.
Rüzgâr vurdu yalazlarda; yandım, kavruldum...
Sen seni boşver, ben kendimi bile unuttum!
"Unutamaz, o gelir, inayetimi diler" demişsin,
Dakikaları saatlere ekledim
Gelir diye yolunu bekledim
Bir gün olsun ümidi kesmedim
Bizden sadece bir ben kaldım
Şarkılarda teselli aradım durdum
Bir eylül sabahı uyanmışım sevdiğim,
Aklımda yine seninle...
İnzibatsız düşerken yapraklar birer birer
Ankara'nın münzevi kaldırımlarına;
Kaskatı ve bir o kadar da edalı soğuğunu alıp yanıma bu şehrin,
Beyhude düşüncelere sarılıp, buruk bir tebessümle...
Yürüyorum yalnızlık rıhtımında
Sahilim sensin denizim sen
Döndüm yüzümü yalan dunyaya
Enlemim sensin iklimim sen
Kilit vurdum kalbimin kapısına
Mutluluğun şiirine eskitmedim ki, kalem;
Hicranın mürekkebini temize çektim ben.
Ömürden geçerken onca yalnız senem,
Sensiz geçen zamana bu sitem neden?
Gülüp eğlendiğime aldanma sakın uzaktan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!