Yeter ki Sen Ol Şiiri - Sadık Kocabaş

YETER Kİ SEN OL

Gül dalında açan goncam sen ol,
Ömrüme doğacak şafak sen ol.
Yağan rahmet gibi düş gönlüme,
Dermanım, ilacım, çarem sen ol.

Yaylada esen yel, bağlarda dal ol,
Çeşmeden içtiğim serin bir su ol.
Toprağa can veren bahar misali,
Gönlüme yeşeren umutlarım ol.

Aşımda tuzumsun, ekmeğim lokma,
Sensiz geçen günü ömürden sayma.
Bir sıcak nefes ol üşüyen cana,
Sönmeyen ocağım, yuvam sen ol.

Bağlamam telinde ince bir nağme,
Dilimde duaya dönen bir cümle.
Her baktığım yerde seni göreyim,
Gözümün ışığı, nurum sen ol.

Kalemsiz Şair der sevdaya kandım,
Bir çift güler göze ömrümü verdim.
Dünya malı boştur, kalan sevgidir,
Son nefes verince yârim sen ol.