Ve Son Nefes Şiiri - Muhsin Yener

Bu dünya, taş yürekli kalabalıkların çarşısı...
Merhamet, çoğu zaman garip bir yolcu vardır;
Kalbini göğe emanet etmiş birkaç sessiz insan.

Onlar yürüyünce gürültü susar,
Öfkeler secdeye kapanır.
Bir tebessümleri,
Kırık gönüllere rahmet olur.

Ne gösteriş bilirler,
Ne de alkışın kölesi olurlar.
Yükleri sevgidir,
Azıkları duadır.

Ey gönülleri evirip çeviren Rabbim!
Bizi, kalbinde cennet taşıyan kullarına komşu eyle.
Ruhumuza onların edebinden bir damla,
Muhabbetinden bir nefes nasip et.

Çünkü biliyorum;
Dünya, sert olanlarla değil,
Bir yetimin duasını incitmekten korkanlarla ayakta durur.

Ve son nefeste,
Ne servet, ne şöhret, ne de alkış...
Sadece Sen'in rızana yaslanan temiz bir kalp
Kurtuluşa açılan kapıdır.

Amin.

Muhsin yener