Ve sen ey zulmün uşağı Şiiri - Muhsin Yener

Geceyi kana boyayan eller için
bir beddua büyüyor içimde
Ey merhameti taş kesilmiş mahluklar!
Sizin yüreğinizde
hangi cehennem uyandı böyle?

Bir cana kıymayı
sıradan bir iş sananlar,
masumun ahını
duymayan sağırlar…
Bilin ki
göğe yükselen her çığlık
Arş’a değiyor.

Rabbim!
Sebepsiz yere can alanlara,
zulmü alkışlayanlara,
katile gölge olup
ihaneti büyütenlere
iki cihanda da huzur verme!

Mazlumun gözyaşıyla
ateş olsun uykuları…
Yetimin sessiz feryadı
gece gibi çöksün üstlerine.

Çünkü bir insanın ahı
toprağa düşmez boş yere;
vakitsiz açan bir kıyamet olur
zalimlerin başında.

Ve sen ey zulmün uşağı!
Sanma ki karanlık sonsuzdur…
Bir gün
ilahi adaletin tokadı
dağları bile titretecek.