Yavuz Erdin Şiirleri - Şair Yavuz Erdin

Yalnızlığın derin dehlizlerinde
Solup gitmekmiş kaderim meğer
İleride umut ışığı sandığım
Sonsuzluğa taşıyacak
İlahi nur imiş meğer
Gitmek mi zor

Yok ettim kendimi kendimde bir süre
Seyreyledim alemi ne olurmuş gidişimle
Birde baktım ki çevremde sandığım kimselere
Ne bir can,ne bir dost ne de kuzum dediklerim kalmış görünürde

Oysa ne samimi görünüyordu hepside

Sevdiceğini takıver koluna.
Yürü şöyle bir yolda salına salına.
Ne bir derdin kalır ne de bir tasa
Bakışlarını onunla buluşturduğunda.

Cihan yansa olmazda umrunda.

Namluda kalan son atımıda kullandım dün gece.
Son bir umut,son bir gayretle.
Sesimi duyurabildimmi yüreğine?
Bilmem...
Senden bir karşılık gelmeyecek belkide.
Belkide boşa kürek çektim yine.

Rızkını,nasibini aramazsan sağda solda.
Rabbin durduk yere karşına çıkarmayacakta.
Olduğun yerde dua edip dursan ne fayda.
Kader gayrete aşıktır.Silkelen,kalk ayağa.

Yanlış tercihlerin küstürmesin seni hayata.

Boş geliyor herşey bugünlerde nedense.
Bir tat almak mümkün olmuyor,
sevdiğim şeylerdende.
Belki de...Belki de bıkmışımdır.
Karşılıksız sevgiden ve değer vermektende.
Sevmeyi bilmeyenlere kalp verme Allahım.

Her bir adımında aşk kokar bu şehrin sokakları.
Ama senin olmadığın yerde var mı bu aşkın anlamı?
Sesin,nefesindir benim için yaşam kaynağı.
Çık gel her neredeysen,artık kavuşma zamanı.

Biliyorum sende çok acı çektin benim gibi.

İnsanın kaybedecek birşeyi kalmadığında.
Garip cesaret olgusu yeşeriyormuş dimağında.
İşte o zaman çıkarmış ağızdan kelimelerin en doğrusuda.
Sonunda her daim kaybetmek olsada.

Eğride doğruda desem hep kaybettim ben.

Önce sensizlik,sessizlik ve ardından koskoca bir boşluk.
Anlamsızlaşan bir hayat ve ruhumda oluşan o hoşnutsuzluk.
Ne yapsam,ne kadar çabalasam telafisi mümkün olmadı.
Çaresizlik içinde kaldı yürek yandı da yandı.

Hiç te kolay olmuyor bu şekilde yaşamak.

Kırgınım sana hayat hemde çok kırgın.
Neden umutsuz vakaları hep karşıma çıkardın.
Beni üzmeyi adet edindin hiçte bıkıp usanmadın.
Oyuncak ettin değer bilmeyenlerin eline bıraktın.

Yoksa her gelenin bende kalmaması için yemin mi ettirdin?