Yavuz Erdin Şiirleri - Şair Yavuz Erdin

Ayrılıyorum günlerdir seni beklediğim o limandan.
Yoruldum artık geleceğin gemiyi ufukta aramaktan.
Boş bir beklentiymiş sana karşı hissettiklerim.
Uslanmam,biliyorum, başka bir limana gider.
Aptalca yine olmayacak birilerini beklerim.

Bir kere yanıltın beni ulan bir kere.
Ama yanılmıyorsunuz bir türlü nedense.
Nedense hislerim hep doğru çıkarıyor.
Herkes çıkarı kadar yanında durup sevmiyor.

Aman sakın ha onlara ihtiyaç duyma.

Bir kahvenin varsa kırk yıl hatrı.
Senin hatrın bende kırk saat bile olamadı.
Öyle değersizleştin ki gözümde.
Bir Pul Kadar bile etmezmişsin hiçbir şekilde.

Ulan kahveler tükensede sen bitmeyecektin halbuki.

Sildim bugün bende ne varsa sana dair.
Ne bakmaya kıyamadığım,
Gözlerin kaldı elimde.
Ne de yüreğimden sana döktüğüm,
Aşk kokan satırlarım.
Zor oldu emin ol.

Yüreğimin tozlu çekmecelerine kaldırdım seni.
Ve senden hatıra kalan yıpratılmış herşeyi.
Bıraktım artık yaşananlara üzülüp kahretmeyi.
Çok bir şey beklemedim,vereceğin bir yudum sevgiydi.

Günahkar ettin ruhumu,isyan isyan üstüne.

Ayrılık şarkılarını ezberlettiniz bu yüreğe.
Lanet ettirdiniz şu gülmeyen kadere.
Bir daha davet etmem gönül soframa sizin gibileri.
Açık olsun yolunuz bu adem aşka tövbeli.

Kandırıyorsunuz her seferinde ben ne kadar dürüst olsamda.

Cam kırılmasın diye gösterdiğimiz hassasiyeti.
Konu CAN olunca neden umursamayız ki?
Cam kırıldığında üzülür, kıranı suçlarız hemen.
Ama kırılan can olduğunda ne duyan olur, ne de düşünen.

Ne zaman kaybettik biz insanlık değerlerini.

Sana bir çay demlesem yüreğimin közünde.
Oturup gönül tahtıma içermiydin benimle?
Dalarmıydın her yudumda uzak hayallere?
Söyle canözüm söyle,imkansızmıyız sence?

İlk yudumda kuracağın hayallerini.

İnsan canı yanınca feryat etmezmiş sadece.
Yıkılıp bir köşeye sessizce ağlarken içine içine.
En büyük isyanlar dile gelirmiş gözlerde.
İnci inci dökülürken yaşlar yüreğine.
İşte o zaman,
Çaresiz bir kıyamet koparmış bedeninde.

Çok fedakâr bir anadır Günebakan.
Koynunda büyüttüğü Çiğdemini,
Her daim koruyup kollayan.
Birgün kendinden kalacağının ağırlığını
Taşısa da üstünde .
Besler,büyütür