Yavuz Erdin Şiirleri - Şair Yavuz Erdin

Değer mi dedim kendi kendime
Değmezmiş üzüldüğüm onca güne
Boşa harap etmişim benliğimi
Sana nefes aldıran bir tek o mu ki?

Zaten hiç kıymetin yokmuş gözünde

Gece ile gündüz, su ile ateş ne kadar bir olabilirse.
Bende o kadar kalabildim seninle.
Her ne kadar olmazları oldurmayı sevsemde.
Bazı şeyleri değiştiremiyorsun kaderinde.

Tüm gücünü kullansanda yıkamazsın kimi duvarları.

En büyük hatayı severek yapmışım seni
Kıymetim daha çok olurmuş çevirseymişim gözlerimi
Biraz sabırlı olup açmasaymışım hislerimi
Belkide koşulan olurdum peşinden deli gibi.

Bir türlü beceremedim geri çekmeyi kendimi

Hayat geç kalmayı af edermi?
Değil hayat hiç kimse affetmiyor.
Zaten bu aralar hiç kimse hiçbir şeyi affetmez olmuş.
Herkes iyilikten,insanlıktan ve sevmekten kopmuş.

Böyle olunca aklıma büyüklerin ettiği şu söz gelir.

Herkes yarım gelir şu dünya denen aleme.
Ondan sebep ağlar ana rahminden kopup geldiğinde.
Arar durur hayatboyu öbür yarısını hep bir ümitle.
Gel benim diğer yarım beraber tamamlanalım.

Hep bakındım sağa sola ezelden beri.

Seninle alıp versem her nefesimi bilinmeyen bir denizin kıyısında.
Ciğerlerimi yaksada umursamam iyot kokusu, yanımda sen olduktan sonra.
Sarılsak birbirimize o sahilde, donup kalsak zamanda.
Dilek yağmurları ile ıslansak Tanrıya ettiğimiz duaların karşılığında.

Gözlerimizin içine baka baka yaşlansak kimseye aldırmadan.

Söylesene doktor duygularımı ameliyatla alabilir misin benden?
İçimi kavuran şu yüreğimin yerine başka birşey koyabilirmisin?
Beni öldürmeden ruhumu bedenimden ayırabilirmisin?
Yapabilirmisin söyle doktor yapabilirmisin?

Ben bıktım artık duygularımın sürüklediği yollardan.

Vaahh ki ne vaahh.
Selamsız geçmeyen dostlar
Bir selam almayı çok görür olmuşlar.
Hangi havadan nem kapılmış anlamasamda
Dostlar gönül sofrasından kovar olmuşlar.

Karanlığa düşen tüm ruhlar.
Bir tefecinin elinde çaresiz.
Telaş içinde cennette yaşayanlar.
Şeytan kurtulmuş cehennemdeki azabından.

Dünya düşmüş bir ateşin ortasına.

Görmeyen gözlerimin nuru
Çölleşmiş yüreğimin dinmeyecek yağmuru
Viran olmuş gönül bahçemin yeşeren umudu
Ruhuma can veren eşsiz bir ruhsun

Mahşerde vereceksem de hesabı