Yıldızları anlatırdı yaslı kadınlar,
Çileli hayatlarının kalan vakitlerinde.
Çocukların saçlarını tararken
Yumuşak, sıcak elleriyle;
Geçmişin belleğine kazınmış
Acılı stranlarını sessizce mırıldanırdı,
Yanaklarından dökülen gözyaşlarını gizleyerek.
Kurumuş çayırların rüzgâra anlattığı masalları,
Acının teninde bıraktığı renkleri giyinirdi,
Gülümseyerek sonsuz uykusuna daldığında...
Penceresinin önünde bıraktığı ekmek kırıntılarını
Kuşlar neşeyle yerken,
Güneşin önünde eğilip toprağa yüz sürdüğünde;
Avuçlayıp her bahar kurumuş otlardan
Geriye kalan külü,
Saçlarında gezdirip yüzüne sürerdi;
Rüzgârın anlattığı o masalları
Dinleyip.
Doğan Yıldırım 2
Kayıt Tarihi : 1.06.2026 09:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!