Gözyaşlarını getir,
Kanatlarını tükettiğin her bir çiçeğe karşılık.
Uzak bir denkleme dönüşüp
Girdiğin her düşü tükettiğinde,
Sessizce gölgelerin ardındaydın;
Umut denilen o bir ayağı eksik
Gülümsemeyle...
O bulutsuz geceyi düşün,
Belki de çoktan unuttuğun...
Tepemizde güneşin yerine nöbete durup,
Muhteşem karanlığı maviye boyayan Ay’ı;
Bize Rhône Üzerinde Yıldızlı Gece'yi anımsatan,
O belki de çoktan unuttuğun...
Doğan Yıldırım 2
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 21:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!