Üç kış geçti,
Üç bahar.
Bin doksan beş gün,
On bir saat;
Üçüncü yaşına girdi
Alt komşunun çocuğu.
Pandemi yaşandı,
Kimse bilemedi
Ne çok insanın öldüğünü
Bilinmeyen mezarlarda.
Dünyanın en kısa öyküsünü
Yazmaya başlayalı;
Geceler uzadı,
Gündüzler kısaldı.
Ağaçlar kaç kez döktü yapraklarını,
Noktalayıp buruşturduğun sayfalarda.
Bir oturup bir kalktın;
İçtiğin sigaranın,
Yarım bıraktığın çayın,
Boydan boya adımladığın odanın,
Uykusuz saatlerinde;
Sessizce dinlediğin radyonun
En kısık halinde...
Dünyanın en kısa öyküsünde
Noktalanacağını en kısa ömrünün,
Kimse bilemedi.
14 Aralık 2023
Doğan Yıldırım 2Kayıt Tarihi : 20.06.2026 12:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!