Yaşarken Lazım Şiiri - Kenan Gezici

Canlılığın misalidir güler, papatyalar.
Çiçekler neden mezarlıklara götürülür.
Kime nispet, kime niyet.
Taş taş olalı görmedi bu ilgiyi.
Tebessümü eksilten, hayat mı san ki.
Hayattayken vermeliydin çiçeği.
Yaşarken kıymet bileceksin.
Ne yapsın taşa koyduğun çiçeği.
Bir başka anlamı var her bir çiçeğin.
Dili olsa ah bir renklerin.
Anlatsa herkese doruğu, birde ovayı.
Yeter mi sanki kelimeler, cümleler.
Bazen bir sevgili busesi.
Onun öpüşüdür bence güller.
Elimden mi tutar, kolumdan mı?
Der papatyalar bazen.
Seni seveni üzmek nerden çıktı.
Bak kaktüste bile olur çiçek.

Kenan Gezici 05/04/2026