Yaraların en büyüğü;
Sanırdım bıçak yarası.
O da kapanıyor bir gün;
Kapanmıyor aşk yarası.
Oturup ağlamak gelir içimden;
Ağlayabilsem…
Gözüm yaşarır,
Burnum yaşarır,
Yüzüm kızarır.
Hıçkırabilsem…
Aşk iki kişiliktir diyordu ya şair,
Lakin iki iken bir olmaktır aşk;
Duygularda düşüncelerde...
İki iken bir olmaktır aşk;
Sevinçlerde tasalarda...
Dost ne kadar acı söylerse söylesin;
Fakat,böyle sessizce çekip gitmesin.
Gülmeyi unutmuşluğumuz yüzümüzde,
Acılardan,kederlerden ve yalnızlıktan.
Yapmacık bir tebessüm yüzümüzde;
İnsanları kandırmak için...
Yalnızlık damarlarımızda,
Dolaşıyor kan gibi.
Kır çiçeği; Su çiçeği kadar saf ve temizzsin.
Çiçeklerin en doğalısın ve en güzelisin.
Yaprağın silikonsuz,yüzün makyajsız,canlısın.
Sanki yüzün gülüyor,mutlusun ve neşelisin.
Her sabah erken,güneşin doğuşunu izlersin.
Her akşam yorgun,güneşin batışını gözlersin.
Darmadağın oldukça;
Aradığın bulunmaz.
Bir düzen tut kendine;
Aradığın bulunsun.
*
Planlı çalışmazsan;
İki oda,toprak bir evde doğdum;
Elektriksiz,susuz.
Yoksulluk içinde geçti,çocukluğum.
Yoksulluğun ne olduğunu öğrendim.
Çalıştım,çabaladım.
Okudum,yazdım.
Bir gün yirmidört saat.
Kim demiş;
Bir gün yirmidört saat.
Birde sen,
Bir gün yirmibeş saat.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!