Yaşar Ertaç Şiirleri - Şair Yaşar Ertaç

BALKONUM...
Balkonum küçücüksün,
Küçük bir botanik gibi...
İçi çiçekle dolusun.
Yeşil yemyeşil yapraklar;
Kiminde açmış çiçekler var.

Yağmur yağdı, şimşek çaktı;
Kuşlar yuvasından kaçtı.
Karlar düştü yüreğime;
Şimdi sende üşüyor musun?

Ellerimde hala sıcaklığın;

Serin serin temiz hava;
Çam ağaçlı karıncalı.
Soğuk suyu lezzet dolu;
Taş oluklu karıncalı.

Yazın kaçanlar sıcaktan,

Küçücük bir iğnenin deliğinden baktım;
Kocaman bir dünya, nice yıldızlar gördüm.
Küçücük bir karıncanın yüküne baktım;
Bitmez umutlarla, nice yarınlar gördüm.

Herkes hesap peşinde;
İki kere iki on eder.
Herkes hesap peşinde;
Bir kilo sütten iki kilo yoğurt,
Bir kilo pamuktan iki kilo iplik.

Ben anlattım,sen dinledin;
Sen anlattın, ben dinledim.
Sen ben oldun, düşüncelerde;
Ben sen oldum, düşüncelerde.
Yalnızlığı paylaştık sessizce;
Yalnızlığı paylaştık birlikte.

Bazen sorarlar,kaç yaşındasın?
Çok bilinmeyen bir denklem gibi;
Çözemedim ki kaç yaşındayım.
Bazen yorgunum her şeyi görmüş;
Sanırsın derim,olmalı yetmiş.
Saçıma bakma,değilim altmış.

Ekmek elden, su gölden;
Ye babam ye borç, şiştik.
El gitti göl kurudu;
Eğlen Sunam eğlen…

Üretmedik tükettik;

En güzeli sendin şarkıların, söyleyemedim;
En güzeli sendin rüyaların, ben göremedim.
En güzeli sendin çiçeklerin, koklayamadım;
En güzeli sendin yıldızların, ben varamadım.

Düşlerdeki sevdamsın, yaşamayı istediğim.

Şimşek çaktı, yağmur yağdı;
Savaş çıktı, savaş bitti;
Bir de Monika çıktı,
Bizim borsa her gün düştü,
Ah borsacı Mehmet,
Vah borsacı Mehmet.