Yaşanmaz Mao Şiiri - Ahmet Ali Canbaz

Kaçtı buraların, kalmadı tadı
Sokak caddelerin, kin nefret adı
Taşı toprağı hem, hani altındı ?
Çarşı pazar dilenci, yaşanmaz Mao ..

Çalıp çırpmayana, diyorlar keriz
Haklı haksız aynı, çıkarır kıriz
Helal haram demez, bulduk mu yeriz
Kalmamış insanlık, yaşanmaz Mao ..

Herkes birbiriyle, kavgalı dargın
En ufak şeyde küs, olmuşlar algın
İsmi meçhul pek çok, hastalık salgın
Hayat tatsız tuzsuz, yaşanmaz Mao ...

Bir yerden bir yere, gitmek imkansız
Metro otobüsler, geçmez kazasız
Sokaklar güvenli, sanma belasız
Her gün bir can kaybı, yaşanmaz Mao ..

Loğarlar yetersiz, sel su kapıda
Doğalgaz patlar can, ucuz askıda
Kentsel dönüşüm de, kaldı yarıda
Yıkık binalarda, yaşanmaz Mao ..

Hak hukuk ciğnenir, her yerde mafya
İşliyor adalet, güçlüden yana
Her köşe başında, bir döğüş kavga
Herkes can derdinde, yaşanmaz Mao ..

Tarihi bir şehri, hiçe döndürdük
Kalpler deki sevgi, nuru söndürdük
Canlı cansız kıydık, bir bir öldürdük
Beton üstü beton, yaşanmaz Mao ..

Kul Ahmed-i gel gör, kirlendi deniz
Her gün yanar orman, veya bir anız
Ne yesek hormonlu, soldu bet beniz
Kurt kuşlar yuvasız, yaşanmaz Mao ..

(Kul Ahmed-i)
Ahmet Ali Canbaz14/04/ 2025