Yaşamın Şakası Şiiri - Kasım Kobakçı

Tolga'nın fıkralarıyla koptuk, her pazar gecesinde,
Kahkahalar atıyorduk, duyulan her bir hecesinde,
Kahkahadan biz boğulurduk, şu tiyatro perdesinde,
Bünyemiz sarsıldı şaşırarak, duyduk şu büyük derdi,
Bu gece tam sekiz insan gitmiş, devlet dairesinde.
*
Emin'in bitmez şakaları, patladı kış baharında,
Bütün dostlarım deliye döndü, gülünç söz ayarında,
Gözlerden de yaşlar sel olup, taştı köyün pazarında,
Ancak tehlike çanları, bizi çok korkuttu ansızın,
Tam altı komşu, hemen can çekişti şaka damarında.
*
Şen usta ozan, bütün bizi gülümsetir dağ yolunda,
Yürek hoplatıcı kelimeler var, sağ ile solunda,
Kıvılcımlar saçar etrafına, cümlenin her kolunda,
Çünkü, bazıları asla dayanmaz, bu derin neşeye,
İki yaşlı teyze yere bayıldı, evin boş holünde.
*
Bütün bir gece, kahkaha koptu şu gözün karasında,
Bu dakikalar uçup giderken, zamanın arasında,
Tüm dertleri unuttuk, kalpte kalan hüzün yarasında,
Fakat bedenimiz iflas etti, bu ağır komik yükten,
Tam üç genç adamı gömdük, bahçenin mangal çırasında.
*
Şu esmer gencin, bütün sözleri parlar kış zamanında,
Şu ince latifeler vurur bizi, kalpten tam anında,
Şu an hemen burada, dostlar coşar kardeşin yanında,
Ben anlamıyorum nasıl oluyor, böyle tuhaf işler,
Geçen gece bir genç kız, vefat etti caminin yanında.
*
Bu sahne biterken, coşku büyüdü gecenin sonunda,
İnsanlar coşup duyarak büyük neşe, sesin tonunda,
Şu güzel gece, mutluluk pozları verdik loş fonunda,
Fakat acı bir durum yaşandı, bu kısa masal için,
Bizim şu beş masum dostumuz, göç etti yılın sonunda.
*
Büyülü güzel masalları, bize şifadır sözünde,
Akıp gider şu şen tebessüm, ağlayan kızın gözünde,
İyilik her zaman bulunur, derin insanın özünde,
Akıl almaz, nasıl bu yükseliş geldi acil safhaya,
Tam iki genç hemen can verdi şimdi, meydanın düzünde.
*
Şu tebessüm, çiçek gibidir gençliğin güzel çağında,
Yapraklar hep dans ediyor rüzgarla, şu incir bağında,
Yaşamın yükü hafifler, şu ümidin ulu dağında,
Kaderin şu acı cilvesi, bizi vurdu tesadüfle,
Tam sekiz masum göçüp gitti dünyadan, demir ağında.
*
Eğlencenin asla sınırı yok, yaşamın şakasında,
Hep mutlu insanlar coşuyor, şehrin diğer yakasında,
Şu huzur her zaman gizlidir, şu sahnenin arkasında,
Şu komediyi dinlerken, derin bir acı koptu dipte,
İnan şu yedi insan, hemen göçtü aydın fıkrasında.