Yaşamayı Deneyenler Şiiri - Okan İlkılıç

Yaşamak cidden güzel deneyimdi. Ama korkarak fark ediyorum ki insan doymuyor kendine ve hayata. Korkuyor ölmekten, ne kadar yaşarsa yaşasın. Yeterince sevemediğini, sevilmediğini, kazanamadığını, gökyüzüne bakamadığını, kuşları izleyemediğini, sevişemediğini, gülümsemediğini düşünüyor.

Oysa her şey yaşanmışlıktan geliyor. Bütün bu ölüm korkusu, yeterince yaşadığımızdan, yaşarken bildiklerimizden geliyor. Gökyüzü binlerce yıldır aynı ve sen ölmeden önce neyse, öldükten sonra da öyle olacak. Sen ölünce değişmeyecek hiçbir şey. Birisi farklı bir yaşamak, yeni bir yalnızlık, yeni bir aşk çeşidi veya hiç olmamış bir sevişme türü icat etmeyecek. Senden sonra, senin yerine de bakacak birileri gökyüzüne, sevişecek birileri, para harcayacak, ağlayacak ve gülecek... Tıpkı, sana kadar, milyonlarca insanın öldükten sonraki hayatını, senin devam ettirdiğin gibi.

Ölmekten korkma! Yaşadığın her saniyenin içine kendini dolduramamış olmaktan kork!

Dünyanın tamamı, içinde yürüdüğün ama asla ait olmadığın bir yoldur.