YARIN 1
“Bir gün var sanırız hep yarını,”
ya ömür susarsa ansızın geceye?
Ertelediğimiz bütün sevdalar
içimizde solarsa sessizce.
Bir “sonra”ya bıraktığımız ne varsa,
belki hiç gelmeyecek vakitlere saklı.
İnsan en çok geç kaldığında anlıyor,
ömrün beklemekle eksildiğini.
Bir sarılışı yarına bırakma mesela,
bir “kal” sözünü hapsetme içine.
Hayat dediğin ince bir rüzgârdır,
dokunur da kayar avuç içinden.
Hep yarın der durur insan,
oysa en güzel vakit belki bugündür.
Ve kimi sevgiler vardır ki,
ertelendikçe sessizce ölür.
Yücel ÖZKÜ
29 Nisan 2026/01:50
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 15:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!