Yarım Kalan Yollar Şiiri - Yücel Özkü

YARIM KALAN YOLLAR
Usulca çöken
bir akşam var içimde;
adını hiç söylemediğim,
güneşini seninle uğurlayamadığım.

Bir şehir taşıyorum avuçlarımda:
taşlarına gölgemiz hiç düşmedi.
Pencerelerinde bekleyen ışıklar,
geceyi incitmeden soluyor.

Bir yağmur var hâlâ,
bulutunda adını saklayan.
Bir rüzgâr geçiyor,
saçlarında yarım kalmış bir ezgiyi dolaştırarak.

Bir yol uzanıyor önümde:
ufku adını bekliyor.
Adımlarım eksik değil,
yalnızca yanım eksik.

Bir ömür saklı içimde,
zamana emanet edilmiş.
Kaç mevsim geçerse geçsin,
kalbimin bir kıyısı hâlâ sana bakıyor.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Temmuz 2026/18:44