Yarım Kalan Şehir Şiiri - Yücel Özkü

YARIM KALAN ŞEHİR
Bu şehre akşam çöktüğünde,
Bir ışık bekler pencerede.
Sokaklar adını ezberler,
Ben seni bulurum.

Ay omuzlarına suskunluk örter,
Gece avuçlarında çöker.
Ben şehrin ıssız kıyısında
Adını yollara bırakırım.

Karanlık şehirde çoğalır,
İnsanın içinde kök salar.
Taşlar susmayı unutur,
Rüzgâr adını ezberler.

Bir kapı aralanır içimde,
Yüreğimde yıldızlar sızar avuçlara.
Gece,
Sabaha eğilir.

Ve bil ki,
Sevgi kavuşmak değil,
Bekleyişe dönüşür.
Ben hâlâ
Adını büyüten bekleyişim.

YÜCEL ÖZKÜ
29 Haziran 2026/07:34