Yarım Kalan Masal Şiiri - Güven Tekin

​
​Geceye adını yazdım,
Ruhuma seni işledim.
Yıldızlara adını söyledim;
Aya benzer yüzünü anlattım.

​Onlar bile sana aşık oldular,
Sabrına hayran kaldılar,
Beni yürekten anladılar;
Geceye adını yazdım da gittin.

​Oysa nice gece ayazında,
Gökyüzüne adını yazdım.
Gökyüzüne bakarken,
Sen canlandın düşlerime.

​Ben seni çok sevdim.
Adını yüreğime kazıdım.
Bütün yolları önüne serdim;
Böyle bırakıp gitmek varmıydıda gittin.

​Şimdi her şey yarım kaldı,
Öksüz, yetim şiirler kaldı.
Payıma düşen acıyı da kalbim aldı;
Sen benim umutlarımı yıktın da gittin.

​Şimdi yıldızlara bakıyorum;
Ne yıldızları görüyorum,
Ne de hayalimdeki resmini...
Sen kalbimi kırdın da gittin.

​Oysa bu masal böyle bitmemeliydi;
Sen benim aşkımı öldürdün.
Bir lokma geçmez kursağımdan;
Beni parçaladın da gittin.

​Hani dağ gibi dururdun arkamda?
Hani söz vermiştin en son vedanda?
Şimdi bir başıma bu yangınlarda,
Külümü rüzgara savurdun da gittin.

​Gözyaşım derya oldu, içime akar;
Suskunluğum her gün dünyayı yakar.
Ardından mahzun bir çift göz bakar;
Bahtımı siyaha boyadın da gittin.

​Yeminler etmiştik aynı yarına,
Şimdi karlar yağdı gönül dağına.
Düşürdün beni hicran ağına;
Elimi kolumu bağladın da gittin.

​Yüreğim mühürlü artık bu aşka,
Senden sonra dünya bir başka.
"Hiç tanımasaydım seni" keşke...
Ömrümü çorak bıraktın da gittin.

​Son sözüm olsun bu dertli hece:
Gündüzüm kayboldu, her yanım gece.
Bu ayrılık bende çözülmez bilmece;
Adını kalbimden sildin de gittin...