Yâre Yer Aç Şiiri - Yücel Özkü

YÂRE YER AÇ
Kalbinin kapısını arı tut ey yârenler,
yâr gelince…
tozlu raflar utansın,
kapılar kendiliğinden açılsın.

Kırık dökük ne varsa topla içinden,
geçmişin pasını sil yavaşça.
Çünkü sevda, en çok
dağınık kalplerde üşür.

Bir ışık bırak pencere önünde,
geceye karşı küçük ama inatçı.
Yolunu bulsun diye gelen,
karanlığa takılmadan.

Eşiğinde bekleyen gölgeleri uğurla,
her biri eski bir hikâye.
Yeni gelen,
eskinin ağırlığını taşımasın.

Gönül dediğin biraz da evdir,
misafirine benzeyen.
Ne kadar arıysa içi,
o kadar kalıcı olur yâr.

Gönül evini temiz tut ey yârenler,
yâr gelince…
ne bir sızı kalsın saklı,
ne de eksik bir hoş geldin.

Yücel ÖZKÜ
22 Nisan 2026/19:24