Neydim ben, kimdim?
Görenlerde bir ateş,
kendi içinde kül.
Dudağında geçmiş ahların alevi…
Kıyılarında üç beş çiçek,
zorla kondurarak baharı.
Derman getiriyor Tanrı:
“Benim bütün kelimelerim senin,” diyor,
yaralı yüreğime sererek şiirleri.
Nöbet tutar gibi;
bazen kavga, bazen aşk, bazen yalnızlıklar…
Bazen hiçlik sarıyor bedenimi.
Yine de diyorum:
yine de seviyorum küçük dünyamı.
Kayıt Tarihi : 16.04.2026 00:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!