Yaratdın ey Tanrı bu ibret evini kimlere
Verdin nizâmı yer ü gök mekan ile demlere
Kitâbında her taraf yüzünden gayrısı yok
Bildir eşyâyı göster yüzünü âdemlere
Tabiatlarla ecsâmı anâsırda bilsem
Sûretlerde başka ne irse idim cemlere
Hayvan ile maden ot hep kudretinden eser
Düşünmek midir meğer irüb sırr-ı şemlere
Devranında eflâkın vukûfû bu idrâkin
Dört erkân imtizâcı düşüb nîce gamlara
Bu kitâb-ı hikmetin hurûfi kudretini
Gören bulur mevâlid düşer mi o kemlere
Hem Tanrı kelâmları bir bilüb merâmları
Terk idüb her davâyı gel ki düşme semlere
Ne kutlu o câna ki evkat bildi eşyâyı
Terk eyledi dünyayı var bağ-ı iremlere
Köpükleri terk idüb yüzden içeri daldı
Saldı deryâya kendün bakmaz medh u zemmlere
Bak bu nasıl denizdir gelir gider yüzde su
Artmak eksilmesi yok dolar nice hemlere
Bir dalga gibi âlem gelür gider bekâsız
Gidene ey vefâsız bakub düşme yemlere
Gelen ile gidene bakub yorulma gönül
Deryâyı bul deryâyı bakma sulu çimlere
Yoğu var bilme yazık fikrine yorulmağa
Ehline vir dünyâyı kuru yaş diyenlere
Elindeki ölümde vardır ebedî sağlık
Tanrı'yı iste, cihânı terk eyle sen gamlara
Mustafa'nın sözünü sevmiş inanmış olsan
Hani sen olmuş idin irmiş idin demlere
O ruh ile bağlasan iki dudaklarını
Akıl dudağı söyler hikmeti hâşimlere
Yani haşîmlik bilene o zâta dirler hâşim
Yoksa mana kâr itmez çok bilen hâşimlere
İşitmese kulağım bir iki gün hoş olur
Gönül kulağı varır gökde terennümlere
İki cihan birdir diyenler olmaz mı mağrur
Tertiblerini koyub düşmüşdür enginlere
Vücudun birliğini bulan hâl ile bulur
O zaman memnûn olur amm düşer çimlere
Geçerse fikri ile ileri rütbelere
Ulaşır emre mûti' veliyy ü hamimlere
Kendi de mûti' olur kendü fermanlarına
Fakat suçdan çıkamaz düşmüşdür elemlere
Gerçek görmeye ise anı kor Tanrı'ya
Yerle berâber olur vedâ ile kısımlara
Sırrı gayet saklıdır açık diyen haklıdır
Bu bir kâmil naklidir irmeli peygamlara
Senden sen hiç gidilmez tendir ayrılan senden
Gerçek ölümden evvel irmeli bî-gamlara
Sükutunu kâmilin senin suallerinden
Noksanından sanursın sürünürsün hemmlere
Cihânın esrârından onlar söyler ki bilmez
Humk iledir bilgisi düşmüşdür mâtemlere
Sûretâ yüzü güler riya ve ucb iledir
Ey Halil bunları ko irdinse hatemlere
Kayıt Tarihi : 5.07.2026 11:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!