Yâr seni görünce Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Yâr seni görünce içim sızladı
Gözlerime dertli bakarsın benim
Kapanmaz yarayı birden tuzladı
Canan yüreğimi yakarsın benim

Karşılaştık bugün derinden baktın
Hedeften fırlamış sanki bir ok’tun
Özlemi nefreti bağrıma soktun
Kalbimi yerinden sökersin benim

Karşımda görünce gözlerim doldu
Kaybettim kendimi benliğim soldu
Bilmiyorum böyle bana ne oldu
Gözümden yaşları dökersin benim

Bir bilsen ayrılmak ne kadar zordu
Bu hicran yarası içimi sardı
Sanki bir utançtı kendime ar’dı
Karşında boynumu bükersin benim

Dedim ki bir defa sarılsam sana
İzin ver ne olur çok görme bana
Çekeyim kokunu ben kana kana
Hasretle burnumda kokarsın benim

Yıkılırım inan bana yok dersen
Bu süslü laflara karnım tok dersen
Bensizlik şimdi sana hak dersen
Dünyayı başıma yıkarsın benim

Cevabım yok dedin bunu hayra yor
O güzel yüzünde bir tebessüm var
Biz ikimiz ayrı olamayız yar
Gönlüme az umut ekersin benim

Yanımdaydın inan gittiğin günde
Bir yanım bendeydi bir yanım sende
Yastığa başımı koyduğum anda
Her gece yanıma çökersin benim

Eroğlu‘na en son aşkım sen dedin
Bir tanem dilimden düşmedi adın
Teninin kokusu dudakta tadın
Aşıma kattığım şekersin benim