Yanlış Zaman Şiiri - Mevlüt Bektaş

Ay doğarken, gökyüzünde.
Her gölge, sen oluyordu, birazdan.
Tarla kuşları ötüyordu, uzaklarda.
Ötüşlerinde hasret saklı.

Yaprakları dökülüyordu ağaçların.
Sarmaşıkların kavuştuğu saatlerde balkonlar.
Fesleğenler kuruyordu yokluğunda.
Yıkanıyordu yağmurlar, saçlarında.

Sen işliyordu, gergefinde hayat.
Her ilmek atışında, gözlerinin rengi.
Dokudukça tezgahında resmini.
Yorgun çiçekler açıyordu.

Güllerin dikenleri, kanıyordu.
Çiğ yağmış, virane sabahlarda.
Rüzgârlar, sen getiriyordu, geçmiş asırlardan.
Bozkırın ortasında, bir bahardı adın.
Yanlış mevsimlerden kalma