Yandığım Gün Şiiri - Mustafa Alp

bir tebessüm değdi yüzüme
öyle büyük bir şey değildi
anlatmaya kalksam
kimse inanmaz.

ama bazı yangınlar vardır
sessiz başlar,
içten içe büyür
ve insanı kendi içine gömer.

sen güldün
ben yandım.

ne bağırdım
ne de küle döndüğümü anlattım kimseye,
çünkü bazı acılar
adını koyunca hafifler
ben ağır kalsın istedim.

sonra anladım,
aşk dediğin
bir anda değil,
bir anda başlayıp
ömür boyu süren bir yanmadır.

bir yanım hala sana kızar,
bir gülüştü alt tarafı der
öteki yanım susar
ve o anı başa sarar.

çünkü bazı gülüşler
yakmaz sadece,
insanı kendine ısındırır.

sorma şimdi
kıvılcımdan aşk olur mu diye

olur.

ben hala
o ilk yangının
hem yarası
hem dumanıyım.

✍️