Hesap kitap masada, dağılım kapıda beklerken,
Biz kaosun içinde stabil bir yörünge çizerken...
Buna atalet de istersen ya da asimptotik denge,
Dışarıdan gelen her pertürbasyon bize senfonik denge.
Sistemi sönümle; sosyal adalet ve makro denge.
Karınca kararınca diyakronik irade, birinci derece...
Enerji serbest ve minimal, dikkat sadece hedefe!
Kolektif yükseliş bunun adı, modern kültürde.
Yalın, sadece karakter değil, maddenin en sâfi hâli;
Evrensel istikrar yasası, bilincin tek hayali.
Yörüngeyi koruyan denklemlerle çizdik haritayı,
Kararlılık dediğin, her zihnin en azim yokuşu.
Uzay aracının manevrası gibi keskin ve net,
Biyolojik homeostazi, damarlarımızda sonsuz bir kudret.
Bilişsel davranıştan aldık iradeyi; nörobilimle çarptık,
İzodinamik bir haritayla karanlığa meşale yaktık.
Bu bir inat ya da direnç değil, tabiatın özbeöz kendisi;
Askeri bir duruş; üstelik sessiz, derin ve otoriter.
Olduğu gibi gör, gördüğüm gibi ol; dürüstüm bu fezada,
Zaviyelerin kuyruk acısı var, üçgenin açıları her tarafta.
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 23:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!