Yalın 1 - Netlik Şiiri - Tunç Ziya Agur

Varlığın kuralı amansız, her şey sürüklenir kaosa,
Erlik'in rüzgârı esiyor, dağılıyor yapılar usulca.
Ama ontolojik bir eşik var, parazitten anlamı ayıran,
Saf netliktir bu şamanik ayin, gürültüden dürüstlükle fışkıran.

Shannon’ın denklemlerinde, bir kam gibi yarışır bilgi,
Sinyal-gürültü oranında gizlidir, kadim hakikatin rengi.
Bedelsiz değildir aydınlık, fedakârlık ve sunu ister,
Maxwell’in şeytanı bilir, termodinamik bedelle silinir izler.

Merceklerin ucunda kırınır ışık, Airy disklerine döner,
Sparrow limitine düşünce, o karanlık tılsım yiter.
Rayleigh sınırında parlar, Gök Geyik'in sarsılmaz kararlılığı,
Zekâ ve ritüel aşar, ufuktaki o optik bulanıklığı.

Zihnin aynasında yansır, yüksek kavramsal çözünürlük,
Descartes arar kesinliği, şüpheden doğan bir özgürlük.
Wittgenstein kurtarır sineği, çözer dildeki okült krampları,
Bilişsel farkındalıkla yıkılır, kargaşanın yeraltı zindanları.

Veri denizinde Bayes günceller, iyimserlikle gerçeği,
Lider Er Sogotoh gibi dikilir, korur tüm birlikteliği.
Bürünce sağlam bir rehberdir, disiplinle sunar göksel netliği,
Siler atar sınıflardan, o boğucu entropik kirliliği.

Çünkü netlik pasif değil, yeraltı kaosuna bilginin savaşı,
Bağımsız bir iradedir, karmaşadan süzülen aklın nakışı.
Vefa ile bağlıyız anlama, Ülgen'in katında hep dimdik duran,
Sinyali izole etmektir, sonsuzluğun kalbinde düzen kuran