9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Döküldü ortaya yalanlar sandığı,
Halkın umutla her gün inandığı,
Muhtar koltuğa geçince aniden,
Kül oldu milletin çokça yandığı.
*
Masallar, destanlar, bomboş kelimeler,
Zihnimde uçuşan sahte heceler,
Biten umudun zehirli tadı,
Uyutur milleti uzun geceler.
*
Seyrederim ruhumu ezen şu dağları,
Kurumuş bahçemden kopan bağları,
Akıl şarttır yalanı görmek adına,
Zalimler yönetir bütün çağları.
*
Çöktü umutlar tamamen toprağa,
Döndük hepimiz sararmış yaprağa,
Sefalet, darlık ezerken bizleri,
Bakarız çaresiz şu boş tabağa.
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 09:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!