Öyle çok değiştim ki;
artık eski benden eser yok,
Beni tanıyan insanlar bile
artık adımı sesimden ayıramıyor,
Eskiden güldüğüm şeyler bile
artık güldürmüyor beni.
Dünya dedikleri yeri sen ebedî yurt mu sandın?
Her elini açana sen dost mu sandın?
Her gülen gözü, her güzel söz diyeni haklı mı sandın?
Geçen bir ömrü sen geri gelir mi sandın?
Bir sabah gözlerini açtığında herşey değişir mi sandın?
Gazze'ye bakıyorum,
Yıkılmış bir şehrin ardından gökyüzüne umutla bakan çocuklara,
Üzerlerinde savaş tozu; gözlerinde bitmek bilmeyen umutları,
Ama yine de dudaklarından tek bir cümle duyuyorum; Allah-u Ekber
Filistin'e bakıyorum;
Gidiyorum...
Arkamda yarım bırakılmış cümlelerle,
İçimde susmak nedir bilmeyen bir ses ile,
Eğer ki beni soran olursa şayet;
Biraz yorgun;
Biraz da kendinden vazgeçti dersiniz...
Gitmek İsteyene Dur Deme!
Gitmek isteyene dur deme!
Çünkü gidiş çoktan başlamıştır.
Bir insan susuyorsa eğer;
Gözlerinde Kürtçe Bir Akşam Vardı
Gözlerinde Kürtçe bir akşam vardı,
Hiçbir şey söylemeden sadece bakışırdık,
Kürtçe gibiydi benim sana olan sevgim;
Sevenim çok; Anlayanım az.
Sanki ölmüştüm,
sanki dünyaya yeniden gelmiştim.
Sanki nefes almak için
gözlerin bir daha gözlerime bakmıştı.
Gözlerin...
Gülümse Sevdiğim
Gülümse bana sevgilim,
Göster bana yüzünü.
Yanlışım varsa düzelt beni sevgilim,
Gülümse sevgilim,
Yine aklıma geldin birden,
Yine bağrıma sızı içime de yokluğun alevlendi,
Düştü yar düştü ömrüme karlı baharın düştü ,
Elimde bir bardak çay hasretine çeke çeke anlatmaya çalıştım
Ve yokluğunu bir bardak çay ile anlatmaya çalıştım.
Hiç kimse anlamadı beni,
Ben yalnızlığı seviyorum dedim; Hor gördüler beni,
Hayatıma dahil olan insanların cezasını çok ağır çekiyorum,
Durgun ve sakin göründüğüme bakmayın benim;
Gidenlerin canını okuyan şiirlerim var benim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!